ในสมัยโบราณที่การขอพรยังช่วยได้ มีกษัตริย์องค์หนึ่งทรงประทับอยู่
ลูกสาวของพวกเขาทุกคนสวย แต่ลูกสาวคนเล็กสวยเป็นพิเศษ
แม้แต่ดวงอาทิตย์เองซึ่งได้เห็นสิ่งต่างๆ มามากมาย ก็ยังประหลาดใจทุกครั้งที่ได้พบเจอ
แสงนั้นส่องกระทบใบหน้าของเธอ ใกล้กับปราสาทของกษัตริย์มีเงามืดขนาดใหญ่ตั้งอยู่
ป่า และใต้ต้นมะนาวเก่าแก่ต้นหนึ่งในป่านั้นมีบ่อน้ำ และเมื่อ
วันนั้นอากาศอบอุ่นมาก พระโอรสของกษัตริย์จึงเสด็จออกไปในป่า และ
นั่งลงข้างน้ำพุเย็นๆ และเมื่อเธอรู้สึกเบื่อ เธอก็
หยิบลูกบอลสีทองขึ้นมา โยนขึ้นไปสูงแล้วรับไว้ได้ และนี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น
ลูกบอลเป็นของเล่นชิ้นโปรดของเธอ
เรื่องราวเป็นเช่นนี้ ในโอกาสหนึ่ง ลูกบอลทองคำของเจ้าหญิง
ไม่ได้ตกลงไปในมือเล็กๆ ที่เธอยกขึ้นมารับ
แต่ตกลงบนพื้นด้านนอก แล้วกลิ้งตรงลงไปในน้ำ
ธิดาของกษัตริย์มองตามไป แต่แล้วมันก็หายไป และ
บ่อลึกมาก ลึกจนมองไม่เห็นก้นบ่อ ณ ขณะนั้น
เธอเริ่มร้องไห้ และร้องไห้ดังขึ้นเรื่อยๆ จนไม่อาจทนได้อีกต่อไป
ได้รับการปลอบโยน และขณะที่เธอกำลังคร่ำครวญอยู่นั้น มีคนพูดกับเธอว่า "เกิดอะไรขึ้นกับเธอ"
เจ้าเป็นธิดาของกษัตริย์หรือ? น้ำตาของเจ้าช่างโศกเศร้าเสียเหลือเกิน แม้แต่ก้อนหินก็ยังต้องสงสาร"
เธอหันไปมองทางทิศที่เสียงนั้นดังมา และเห็น...
กบตัวหนึ่งยื่นหัวใหญ่โตน่าเกลียดของมันขึ้นมาจากน้ำ "อ่า เจ้าแก่"
“คนสาดน้ำใช่ไหม” เธอกล่าว “ฉันร้องไห้เพราะลูกบอลทองคำของฉัน”
ซึ่งตกลงไปในบ่อแล้ว” “เงียบเถอะ อย่าร้องไห้เลย” เขาตอบ
กบพูดว่า "ฉันช่วยคุณได้ แต่คุณจะให้อะไรฉันถ้าฉันนำสิ่งของของคุณมาให้คุณ"
"เอาของเล่นมาเล่นอีกแล้วเหรอ?" "อะไรก็ได้ที่เจ้าอยากได้ เจ้ากบที่รัก" เธอกล่าว "ของฉัน"
เสื้อผ้า ไข่มุกและอัญมณีของฉัน และแม้แต่มงกุฎทองคำที่ฉันสวมอยู่
"สวมใส่" กบตอบว่า "ฉันไม่สนใจเสื้อผ้าของคุณหรอก"
ไม่ใช่เพื่อไข่มุกและอัญมณีของคุณ แต่หากคุณจะรักฉัน
และขอให้ฉันได้เป็นเพื่อนคู่หูและเพื่อนเล่นของคุณ และนั่งอยู่ข้างๆ คุณในเวลาของคุณ
โต๊ะเล็กๆ และรับประทานอาหารจากจานทองคำเล็กๆ ของคุณ และดื่มจาก
ถ้วยเล็กๆ ของคุณ และนอนในเตียงเล็กๆ ของคุณ ถ้าคุณสัญญา
ส่วนตัวฉันเอง ฉันจะลงไปข้างล่างและนำลูกบอลทองคำของคุณขึ้นมาให้
อีกครั้ง."
"ใช่ค่ะ" เธอกล่าว "ฉันสัญญาว่าคุณจะได้ทุกอย่างที่ปรารถนา หากคุณยอมนำมาด้วย"
"ฉันจะได้ลูกบอลของฉันคืนมาอีกครั้ง" แต่เธอก็คิดในใจว่า "เจ้ากบโง่นี่ทำได้ยังไงกัน"
ไม่พูดคุยเลย สิ่งที่เขาทำก็แค่ไปนั่งอยู่ในน้ำกับกบตัวอื่นๆ แล้วก็...
แหวะ เขาไม่สามารถเป็นเพื่อนกับมนุษย์คนไหนได้เลย"
แต่เมื่อกบได้รับคำสัญญานั้นแล้ว มันก็เอาหัวเข้าไปใน...
น้ำไหลลงไปและจมลง และในเวลาไม่นานก็ว่ายขึ้นมาอีกครั้ง
เขาคาบลูกบอลไว้ในปาก แล้วโยนลงบนพื้นหญ้า ของพระราชา
ลูกสาวดีใจมากที่ได้เห็นของเล่นแสนสวยของเธออีกครั้ง และ
หยิบมันขึ้นมาแล้ววิ่งหนีไป “เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน” กบพูด “เอาไปก่อน”
ฉันก็อยู่กับคุณ ฉันวิ่งได้ไม่เหมือนคุณหรอก" แต่แล้วมันช่วยอะไรเขาได้บ้างล่ะ
เขากรีดร้องเสียงแหบพร่าไล่หลังเธอสุดเสียงเท่าที่จะทำได้ เธอก็ทำตาม
ไม่ได้ฟัง แต่รีบวิ่งกลับบ้านและลืมกบผู้น่าสงสารไปในไม่ช้า ซึ่งกบตัวนั้น...
ถูกบังคับให้กลับลงไปในบ่อน้ำอีกครั้ง
วันรุ่งขึ้น เมื่อนางได้นั่งร่วมโต๊ะกับพระราชาแล้ว
เหล่าข้าราชบริพารต่างพากันมา และเธอก็กำลังรับประทานอาหารจากจานทองคำใบเล็กของเธอ
มีบางอย่างคืบคลานเข้ามา เสียงดัง สาด สาด ขึ้นมาจากพื้นหินอ่อน
มันไต่บันไดขึ้นไป และเมื่อมันขึ้นไปถึงด้านบนสุด มันก็เคาะประตูและ
เธอร้องว่า "เจ้าหญิง เจ้าหญิงองค์เล็ก เปิดประตูให้ฉันด้วย" เธอวิ่งไป
เธอมองออกไปดูว่าใครอยู่ข้างนอก แต่พอเปิดประตูออกไปก็พบว่ามีกบตัวหนึ่งนั่งอยู่ตรงนั้น
ตรงหน้ามัน จากนั้นเธอก็ปิดประตูเสียงดัง แล้วรีบเข้าไปนั่งอย่างเร่งรีบ
ลงไปทานอาหารเย็นอีกครั้ง และรู้สึกหวาดกลัวมาก พระราชาทรงเห็นอย่างชัดเจน
หัวใจของเธอเต้นแรงมาก และเธอกล่าวว่า "ลูกเอ๋ย เกิดอะไรขึ้น"
คุณกลัวอะไรนักหนา? หรือว่าจะมียักษ์อยู่ข้างนอกที่อยากจะ...
“จะพาคุณไปเหรอ?” “อ่า ไม่ใช่หรอก” เธอตอบ “มันไม่ใช่ยักษ์ แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารังเกียจ”
กบ."
"กบต้องการอะไรจากคุณ?" "อ้อ คุณพ่อที่รัก เมื่อวานนี้ขณะที่ผมกำลัง..."
ขณะนั่งเล่นอยู่ข้างบ่อน้ำในป่า ลูกบอลสีทองของฉันก็ตกลงไปในบ่อน้ำ
น้ำ และเพราะฉันร้องไห้มาก กบจึงนำมันออกมาอีกครั้ง
ฉัน และเพราะเขาคะยั้นคะยอมาก ฉันจึงสัญญากับเขาว่าเขาควรจะเป็นของฉัน
เพื่อนร่วมทาง แต่ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะสามารถหลุดพ้นจากสถานการณ์นั้นได้
น้ำ และตอนนี้เขาอยู่ข้างนอกนั่น และอยากเข้ามาหาฉัน"
ในระหว่างนั้นมันเคาะประตูเป็นครั้งที่สองและร้องว่า "เจ้าหญิง"
เจ้าหญิงองค์เล็ก เปิดประตูให้ข้าหน่อย เจ้าไม่รู้หรือว่าเจ้ากำลังทำอะไรอยู่
เมื่อวานนี้ขณะที่เรากำลังดื่มน้ำเย็นๆ จากบ่อน้ำ เจ้าหญิงตรัสกับฉันว่า...
เจ้าหญิงองค์สุดท้อง โปรดเปิดประตูให้ข้าพเจ้าด้วย
แล้วกษัตริย์ตรัสว่า "เจ้าต้องปฏิบัติตามสิ่งที่เจ้าได้สัญญาไว้"
ไปเปิดประตูให้มันเข้ามาสิ" เธอเดินไปเปิดประตู และกบก็กระโดดเข้ามา
เขาเดินเข้าไปและเดินตามเธอไปทีละก้าวจนถึงเก้าอี้ของเธอ จากนั้นเขาก็นั่งลงและ
เธอร้องว่า "อุ้มฉันขึ้นไปอยู่ข้างๆ ท่านเถอะ" เธอลังเลอยู่นาน จนกระทั่งในที่สุดพระราชาทรงทำเช่นนั้น
สั่งให้เธอทำเช่นนั้น เมื่อกบขึ้นไปอยู่บนเก้าอี้แล้ว มันก็อยากจะ
ขึ้นไปอยู่บนโต๊ะ และเมื่อเขาอยู่บนโต๊ะแล้ว เขาก็พูดว่า "ทีนี้ ดันของคุณ"
"ขอจานทองคำเล็กๆ มาใกล้ฉันหน่อย เพื่อที่เราจะได้กินข้าวด้วยกัน" เธอก็ทำตามนั้น
แต่เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้ทำด้วยความเต็มใจ
กบกินอย่างเอร็ดอร่อย แต่แทบทุกคำที่มันกินเข้าไปกลับสำลัก
ในที่สุดเขาก็พูดว่า "ฉันกินอิ่มแล้ว ตอนนี้ฉันก็...
ฉันเหนื่อยจังเลย อุ้มฉันเข้าไปในห้องเล็กๆ ของคุณ แล้วปูเตียงผ้าไหมนุ่มๆ ให้ฉันด้วยนะ
พร้อมแล้ว เราทั้งสองจะนอนลงและหลับไป"
ธิดาของกษัตริย์เริ่มร้องไห้ เพราะเธอกลัวกบที่หนาวสั่น
ซึ่งเธอไม่ชอบแตะต้อง และซึ่งตอนนี้กำลังจะหลับใหลอยู่ในตัวเธอ
เตียงนอนเล็ก ๆ ที่สวยงามและสะอาด แต่กษัตริย์ทรงพิโรธและตรัสว่า "ผู้ที่
การช่วยเหลือคุณในยามที่คุณเดือดร้อน ไม่ควรเป็นการช่วยเหลือคุณในภายหลัง
"เจ้าดูถูกเจ้า" แล้วเธอก็ใช้สองนิ้วจับกบไว้
อุ้มเขาขึ้นไปชั้นบน แล้ววางเขาไว้ที่มุมห้อง แต่เมื่อเธอเข้าไปข้างใน
เขาค่อยๆ ย่องเข้าไปหาเธอแล้วพูดว่า "ผมเหนื่อย ผมอยากนอนเหมือนกัน"
"ช่วยพยุงฉันขึ้นหน่อย ไม่งั้นฉันจะฟ้องพ่อเธอ" เมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอก็ตกใจมาก
ด้วยความโกรธ เธอจึงจับเขาขึ้นมาแล้วเหวี่ยงเขาไปกระแทกกับ...
กำแพง “เอาล่ะ เจ้ากบน่ารังเกียจ เงียบซะที” เธอกล่าว แต่เมื่อเขา
เขาตกลงมา เขาไม่ใช่กบ แต่เป็นโอรสของกษัตริย์ผู้มีจิตใจดีและงดงาม
ดวงตา เขาเป็นเพื่อนคู่ใจของเธอตามความประสงค์ของบิดา และ
สามี จากนั้นเขาเล่าให้เธอฟังว่าเขาถูกหญิงชั่วร้ายคนหนึ่งทำคุณไสยใส่
แม่มด และไม่มีใครสามารถช่วยเขาขึ้นมาจากบ่อน้ำได้เลยนอกจาก...
ตัวเธอเอง และในวันพรุ่งนี้พวกเขาจะเดินทางเข้าไปในอาณาจักรของเขาด้วยกัน
จากนั้นพวกเขาก็เข้านอน และในเช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อแสงอาทิตย์ปลุกพวกเขาให้ตื่นขึ้น...
รถม้าคันหนึ่งแล่นเข้ามา โดยมีม้าขาวแปดตัว ซึ่งมีขนสีขาว
พวกมันมีขนนกกระจอกเทศประดับอยู่บนหัว และถูกเทียมด้วยสายรัดสีทอง
มีโซ่ตรวน และด้านหลังมีข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ของกษัตริย์หนุ่มนามว่า เฮนรี
เฮนรี่ผู้ซื่อสัตย์รู้สึกไม่สบายใจอย่างมากเมื่อเจ้านายของเขาถูกเปลี่ยนไปเป็น...
กบตัวนั้น ได้สั่งให้พันเหล็กสามเส้นรอบหัวใจของมัน
เกรงว่ามันจะแตกสลายด้วยความโศกเศร้าและความเสียใจ รถเทียมม้าจะต้อง
นำพากษัตริย์หนุ่มเข้าสู่ราชอาณาจักรของพระองค์ เฮนรี่ผู้ซื่อสัตย์ได้ช่วยเหลือพวกเขา
ทั้งเข้าและออก แล้ววางตัวเองไว้ข้างหลังอีกครั้ง และเต็มไปด้วยความสุขเพราะ
ของการปลดปล่อยนี้ และเมื่อพวกเขาขับรถมาได้ระยะหนึ่งแล้ว
โอรสของกษัตริย์ได้ยินเสียงแตกดังมาจากด้านหลัง ราวกับว่ามีอะไรบางอย่างแตกหัก
เขาจึงหันกลับมาและร้องว่า "เฮนรี่ รถม้ากำลังพัง"
"ไม่ครับ นายท่าน มันไม่ใช่รถม้า มันเป็นวงดนตรีที่บรรเลงจากใจผมครับ"
ซึ่งถูกวางไว้ตรงนั้นท่ามกลางความเจ็บปวดอย่างใหญ่หลวงของฉันตอนที่คุณยังเหมือนกบอยู่เลย
ถูกขังอยู่ในบ่อน้ำ" ครั้งแล้วครั้งเล่าขณะที่พวกเขาอยู่
บางสิ่งบางอย่างในทางของพวกเขาแตกหัก และทุกครั้งที่โอรสของกษัตริย์คิด...
รถม้ากำลังพัง แต่มีเพียงสายรัดเท่านั้นที่ดีดตัวออก
จากใจของเฮนรี่ผู้ซื่อสัตย์ เพราะเจ้านายของเขาได้รับการปล่อยตัวแล้ว
มีความสุข
