นิทานเรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ ครอบครัวที่ดูภายนอกอบอุ่น แต่เต็มไปด้วย ความลับและการทรยศ โดยมีจุดเริ่มต้นจากการที่ แม่เพ็ญ ตั้งท้องลูกคนแรกและมีสามีที่แสนดีอย่าง พี่เชิด คอยดูแล แต่เบื้องหลังกลับมีความจริงที่น่าตกใจซ่อนอยู่
เหตุการณ์สำคัญในเรื่อง:
การเปิดเผยความลับ: ในคืนที่ แม่เพ็ญ เจ็บท้องคลอดอย่างทรมานจนเกือบเสียชีวิต มีบุคคลปริศนาคือ เสือขาว ที่ปลอมตัวเป็นพระภิกษุเข้ามาช่วย โดยยื่นคำขาดให้ทุกคนสารภาพบาปที่ทำไว้เพื่อช่วยชีวิต แม่เพ็ญ (26:02-28:45)
คำสารภาพบาป:
เสือขาว สารภาพว่าเป็นโจรหนีคดี (26:46-27:42)
พี่เชิด สารภาพว่านอกใจและวางแผนหนีไปกับ แม่แก้ว น้องสาวของภรรยา (29:46-31:00)
แม่เพ็ญ สารภาพว่าลูกในท้องไม่ใช่ลูกของ พี่เชิด แต่เป็นลูกของชายคนรักเก่า (34:49-35:54)
การให้อภัยและเริ่มต้นใหม่: เมื่อทุกคนยอมรับความจริงและให้คำสัตย์ปฏิญาณว่าจะทำความดี แม่เพ็ญ ก็รอดชีวิตและหายจากอาการเจ็บปวดอย่างปาฏิหาริย์ (39:14-39:43) พี่เชิด ยอมอโหสิกรรมและรับเลี้ยงลูกของ แม่เพ็ญ ด้วยความรักเหมือนลูกในไส้ (42:24-42:59)
บทสรุป: แม่แก้ว ได้สำนึกผิดและขออโหสิกรรมก่อนจะย้ายจากไป ทำให้ความขัดแย้งและเวรกรรมจบลง ครอบครัวได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยความซื่อสัตย์ต่อกัน (47:15-48:52)
